دین،دکان نیست!

دین،دکان نیست!

تاریخ، محمّدبن منکدر را از حافظان قرآن و از بزرگان عصر خود می شناساند.

او می گوید: ظهر یک روز گرم تابستانی، گذرم به محلّی افتاد که در آن امام محمّدباقر (ع) را دیدار کردم. با خود گفتم :

سبحان الله ! او بزرگ قریش است و در چنین ساعتی در طلب دنیا خود را خسته کرده است. بروم و او را موعظه کنم.

به او گفتم:

«خدا تو را اصلاح کند ! آیا مرد بزرگی از قریش در چنین ساعتی، با چنین حالی طلب دنیا می کند، اگر در چنین حالتی مرگت فرا رسد، چه خواهی کرد؟»

امام فرمود: «اگر در این حال، مرگ مرا دریابد، مشغول طاعتی از طاعت های خدا هستم؛ زیرا خویش را به این وسیله از تو و دیگر مردم بی نیاز می کنم. هنگامی از مرگ می ترسیدم که در حال معصیت خدا می بودم، و مرگ مرا در حال گناه می یافت.»

محمدبن منکدر می گوید که به او گفتم:

راست می گویی، خدا تو را رحمت کند. می خواستم تو را پند دهم، تو مرا موعظه کردی.

امام محمّد باقر (ع) کار می کرد و به دنیا توجه داشت نه بدان معنا که آن را اصالت دهد و درآمد دنیا را هدف خود پندارد. کار برای او وسیله ای برای تأمین معاش و حفظ آبرو بود و می فرمود:

«کسی که برای آسایش خانواده تلاش می کند، مانند جهاد در راه خداست.»

این گونه کار و آن برداشت از دنیا، درسی برای همه کسانی است که می خواهند زندگی اسلامی داشته باشند.

این گونه کارکردن امام محمّدباقر(ع) برای معیشت و گذران زندگی و سربارنبودن برای جامعه به بهانه تبلیغ دین،می تواند سرمشقی باشد برای همه کسانی که به نام تبلیغ دین،نان دین را می خورند و خود را سربار جامعه کرده اند!

***********

فرخنده زادروز حضرت امام محمّد باقر(ع) را به همۀ انسان های فکور و فضیلت خواه تبریک می گویم.

#شفیعی_مطهر

کانال رسمی تلگرام گاه گویه های مطهر

https://t.me/amotahar