تقارنی جالب و تلخ!

ﺗﻘﺎﺭﻥ ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺍﺳﺖ؛ ﻧﺎﺻﺮﺍﻟﺪﯾﻦ ﺷﺎﻩِ ﻣﺎ ﻭ ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭ ﻣِﯽجی ﮊﺍﭘﻦ ﺩﺭ ﯾﮏ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺭﻓﺘﻨﺪ؛ ﺍﺭﻭﭘﺎﯼِ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺻﻨﻌﺘﯽ. ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﺳﻔﺮ، ﻧﮕﺮﺷﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻣﺎﻣﺪﺍﺭﺍﻥ ﺩﻭ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻪﻭﺟﻮﺩ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ.

ﻣِﯽجی ﺍﺯ ﺳﻔﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ، ﺳﻪ ﻫﯿﺎﺕ ﺑﺎ ﺳﻪ ﻣﺎﻣﻮﺭﯾﺖ ﻭﯾﮋﻩ ﺑﻪ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ. ﯾﮏ ﮔﺮﻭﻩ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻭ ﮐﻨﮑﺎﺵ ﺩﺭ ﻧﻈﺎﻡ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﭼﻨﺪ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﺜﻞ ﺑﻠﮋﯾﮏ، ﻫﻠﻨﺪ، ﺁﻟﻤﺎﻥ، ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﺷﺪ. ﮔﺮﻭﻩ ﺩﻭﻡ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ ﻭ ﻧﺤﻮﮤ ﺍﺟﺮﺍﯾﯽ ﺷﺪﻥ ﺁﻥ ﺷﺪ ﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺳﻮﻡ ﻫﻢ ﻣﺎﻣﻮﺭﯾﺖ ﯾﺎﻓﺖ ﺗﺎ ﺻﻨﺎﯾﻊ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻣﺘﺪﺍﻭﻝ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﮔﯿﺮﻧﺪ. ﺑﻪﻫﺮ ﺳﻪ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺎﻣﻮﺭﯾﺖ ﻭﯾﮋﻩ «ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻧﻈﺎﻡ ﺣﮑﻮﻣﺘﺪﺍﺭﯼ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ » ﻧﯿﺰ ﻣﺤﻮﻝ ﺷﺪ.

ﺍﻣﺎ ﺭﻫﺎﻭﺭﺩ ﻧﺎﺻﺮﺍﻟﺪﯾﻦﺷﺎﻩ ﺍﺯ ﺳﻔﺮ ﺑﻪ ﺍﺭﻭﭘﺎ، ﺳﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮﺩ. ﺍﻭ ﺳﺎﻟﻦ ﻧﻤﺎﯾﺶ « ﺁﻟﺒﺮﺕ ﻫﺎﻝ » ﺭﺍ ﺩﺭ ﻟﻨﺪﻥ ﺩﯾﺪ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺍﻟﮕﻮﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ، « ﺗﮑﯿﻪ ﺩﻭﻟﺖ » ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺍﺣﺪﺍﺙ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﮔﺮﻭﻩﻫﺎﯼ ﺗﻌﺰﯾﻪ ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ !
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﻭﻣﺶ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪﺭﺳﻢ ﺭﻗﺼﻨﺪﻩﻫﺎﯼ ﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ، ﺯﻧﺎﻥ ﺣﺮﻣﺴﺮﺍ، ﺩﺍﻣﻦﻫﺎﯼ ﭼﯿﻦﺩﺍﺭ ﺑﭙﻮﺷﻨﺪ .
ﻭ ﺳﻮﻣﯿﻦ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ « ﺳﺮﺳﺮﻩ » ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺸﻮﺭ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺑﺎﻻ ﺑﻪ ﺁﻏﻮﺵ ﺯﻧﺎﻥ ﺣﺮﻣﺴﺮﺍ ﺑﯿﻔﺘﺪ !
(ﺍﺣﺘﻤﺎﻻ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻓﮑﺮ ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪﻩﺍﯾﺪ ﻭ ﺑﯽﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻣﯽﺧﻨﺪﯾﺪ) ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭ ﻣِﯽﺟﯽ ﺑﺎ ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺮ ﮔﺰﺍﺭﺵﻫﺎﯼ ﺳﻪﻫﯿﺎﺕ، ﺩﺭ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻗﺪﻡ ﮊﺍﭘﻦ ﺭﺍ ﺑﻪﻫﺸﺖ ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﺮﺩ، ﺩﺭ ﻫﺮ ﻗﺴﻤﺖ 200 ﻣﺪﺭﺳﻪ، 30 ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﯾﮏ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺗﺎﺳﯿﺲ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻋﺠﯿﺐ ﺍین که ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥﺳﺎﻝﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﺣﺴﻦ ﺭﺷﺪﯾﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺎﺳﯿﺲ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺑﻪ ﻓﻼﮐﺖ ﻭ ﺑﯿﭽﺎﺭﮔﯽ ﺩﭼﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﺪﺍﺭﺳﺶ ﺭﺍ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ، ﺍﺯ ﺷﻬﺮﯼ ﺑﻪﺷﻬﺮ ﺩﯾﮕﺮ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﯽﺑﺮﺩ ﻭ ﻧﻬﺎﯾﺘﺎ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﻭ ﮔﺮﯾﺰﻫﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ 15 ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺑﺴﺎﺯﺩ .

جالب اینجاست که هنوز هم که هنوزه، این نوع نگاه ساده لوحانه بین برخی از مردمان ما و مسئولین وجود داره،
البته با نسخه جدید!

هنوز فکر می کنن عامل نظم و انضباط خیابان های اروپا ماشین های مدل بالای اون جاست،

همچنین هنوز هم در توهم این که با رفع تحریم ها، ما به قدرت برتر اقتصادی دنیا تبدیل می شیم به سر می برن،

و هنوز هم...

"إن الله لا یغیر ما بقوم ،حتی یغیروا ما بأنفسهم"