یادی, از یک "گونه"ی در حال انقراض,۳۷سال پیش علامه طباطبایی درگذشت. مدرسهای بیبدیل داشت در عرفان و فلسفه و قرآنشناسی. اما از حوزه علمیه نجف به روستای شادآباد تبریز برگشت و ۱۰سال کشاورزی کرد تا از دسترنج خود بخورد.وقتی به قم آمد روحانیانِ بسیاری از او بدشان میآمد، چون «علوم عقلی» را ترویج و تدریس میکرد و آن ها گمان میکردند این کار، جا را برای نَقل و حدیث تنگ میکند.غزلهای عاشقانهاش یگانه است، یکی را شهرام ناظری در آلبوم «کیش مهر» خوانده که:همی گویم و گفتهام بارهابُوَد کیش من مهر دلدارهاپرستش ز مستیست در کیش مهربروناند زین حلقه هشیارهاچه فرهادها مُرده در کوه هاچه حلّاجها رفته بر دارها...حکمت را به حکومت نفروخت، سکوتش بیشتر از گفتارش بود و حیرتش بیشتر از داناییاش.یاد این «گونه»ی در حال انقراض به خیر و روانش آرام.https://instagram.com/p/BqLbaDCgal3/
برچسب:
نویسنده: آریا قربانی
تاريخ: چهارشنبه
21 آذر
1397 ساعت: 1:59